🔷वास्तविकता..........

 मला एक गोष्ट कधीच समजली नाही की हे चित्रपट अभिनेते किंवा अभिनेत्री काय करतात की त्यांना प्रत्येक चित्रपटासाठी 50 कोटी किंवा 100 कोटी मिळतात?

 ज्या देशात अव्वल शास्त्रज्ञ, डॉक्टर, अभियंता, प्राध्यापक, अधिकारी इत्यादींना वर्षाला 10 लाख ते 20 लाख रुपये मिळतात, त्या देशात एक चित्रपट अभिनेता दरवर्षी 10 कोटी ते 100 कोटी रुपये कमावतो. शेवटी तो काय करतो?

 देशाच्या विकासात त्यांचे योगदान काय आहे? शेवटी, तो असे काय करतो की तो फक्त एका वर्षात एवढा कमावतो की देशाच्या सर्वोच्च शास्त्रज्ञाला 100 वर्षे लागू शकतात!

 आज, देशाच्या नवीन पिढीला आकर्षित करणारे तीन क्षेत्र म्हणजे *सिनेमा, क्रिकेट आणि राजकारण.

 या तीन क्षेत्रांशी संबंधित लोकांची कमाई आणि प्रतिष्ठा सर्व मर्यादांच्या पलीकडे आहे.

 ही तीन क्षेत्रे आधुनिक तरुणांचे आदर्श आहेत, तर त्यांच्या विश्वासार्हतेवर सध्या प्रश्नचिन्ह आहे.

 त्यामुळे ते देश आणि समाजासाठी निरुपयोगी आहे.

 बॉलीवूडमध्ये ड्रग्ज आणि वेश्याव्यवसाय, क्रिकेटमध्ये मॅच फिक्सिंग, गुंडगिरी आणि राजकारणातील भ्रष्टाचार. या सगळ्यामागे पैसा हे मुख्य कारण आहे आणि आपणच त्यांच्यासाठी हा पैसा आणतो.

 स्वतःचे पैसे जाळून आपण आपलेच नुकसान करत आहोत. ही मूर्खपणाची उंची आहे.

 70-80 वर्षांपूर्वीपर्यंत प्रसिद्ध कलाकारांना सामान्य पगार मिळत असे.

 30-40 वर्षांपूर्वीपर्यंत क्रिकेटपटूंची कमाईही विशेष नव्हती.

 30-40 वर्षांपूर्वीपर्यंत राजकारणात इतकी लूट नव्हती.

 हळूहळू ते आम्हाला लुटू लागले आणि आम्ही आम्हाला आनंदाने लुटत राहिलो.

 

 या माफियांच्या तावडीत अडकून आपण आपल्या मुलांचे आणि देशाचे भविष्य नष्ट करत आहोत.

 वाया जात आहे.

 50 वर्षांपूर्वीपर्यंत चित्रपट इतके अश्लील आणि आळशी बनले नव्हते. क्रिकेटपटू आणि राजकारणी इतके गर्विष्ठ नव्हते. आज तो आमचा देव (?) झाला आहे. आता त्यांना डोक्यावरून उचलण्याची आणि त्यांना जमिनीवर आणण्याची गरज आहे जेणेकरून त्यांना त्यांची स्थिती कळेल.

 एकदा व्हिएतनामी राष्ट्रपती हो-ची-मिन्ह भारतात आले, भारतीय मंत्र्यांसोबतच्या बैठकीत त्यांनी विचारले-"तुम्ही लोक काय करता?"

 हे लोक म्हणाले - "आम्ही राजकारण करतो."

 त्याला हे उत्तर समजू शकले नाही, म्हणून त्याने पुन्हा विचारले - "म्हणजे, तुझा पेशा काय आहे?"

 हे लोक म्हणाले - "राजकारण हा आमचा व्यवसाय आहे."

 हो -चि मिन्ह थोडे चिडले आणि म्हणाले - "कदाचित तुम्ही लोकांना माझा अर्थ समजत नाही. मी राजकारण पण करतो, पण व्यवसायाने मी एक शेतकरी आहे आणि मी शेती करतो. शेती माझी उपजीविका करते. सकाळी आणि संध्याकाळी मी जातो माझ्या शेतात. मी काम करतो. दिवसभरात राष्ट्रपती म्हणून मी देशासाठी माझी जबाबदारी पार पाडतो. "

 भारतीय शिष्टमंडळ अनुत्तरित गेले. त्याच्याकडे उत्तर नव्हते.

 जेव्हा हो-ची-मिन्हने पुन्हा तीच गोष्ट विचारली, तेव्हा शिष्टमंडळाच्या एका सदस्याने मान हलवली आणि म्हणाले-"राजकारण हा आमचा व्यवसाय आहे."

 हे स्पष्ट आहे की भारतीय नेत्यांकडे याचे उत्तर नव्हते. नंतर एका सर्वेक्षणातून असे दिसून आले की भारतातील 6 लाखांहून अधिक लोकांच्या उपजीविकेला राजकारणाचा आधार आहे. *आज ही संख्या कोटींमध्ये पोहोचली आहे*. सर्व पक्षिय

 काही महिन्यांपूर्वी, जेव्हा युरोप कोरोनामुळे उद्ध्वस्त होत होता, डॉक्टरांना सलग कित्येक महिने थोडी सुट्टीही मिळत नव्हती, तेव्हा एक पोर्तुगीज डॉक्टर रागाने म्हणाला - "रोनाल्डोकडे जा, तुम्ही कोणास लाखो डॉलर्स द्याल. व"मला फक्त काही हजार डॉलर्स मिळतात."

 माझा ठाम विश्वास आहे की ज्या देशात तरुण विद्यार्थ्यांचा आदर्श वैज्ञानिक, संशोधक, शिक्षणतज्ज्ञ नसतील, पण अभिनेते, राजकारणी आणि खेळाडू असतील, त्यांची स्वतःची आर्थिक प्रगती असेल, पण देश कधीही प्रगती करणार नाही. सामाजिक, बौद्धिक, सांस्कृतिक, सामरिकदृष्ट्या देश नेहमीच मागास राहील. अशा देशाची एकता आणि अखंडता नेहमीच धोक्यात येईल.

 ज्या देशात अनावश्यक आणि अप्रासंगिक क्षेत्राचे वर्चस्व वाढत आहे, तो देश दिवसेंदिवस कमकुवत होत जाईल. देशात भ्रष्ट आणि देशद्रोही लोकांची संख्या वाढतच जाईल. प्रामाणिक लोक उपेक्षित राहतील आणि राष्ट्रवाद्यांना कठीण जीवन जगण्यास भाग पाडले जाईल.

 सर्व क्षेत्रात काही चांगले लोक आहेत.

 त्यांचे व्यक्तिमत्व माझ्यासाठी नेहमीच सन्मानाचे असेल.

 आपण प्रतिभावान, प्रामाणिक, कर्तव्यनिष्ठ, समाजसेवक, , देशभक्त, राष्ट्रवादी, वीर लोकांना आपले आदर्श बनवण्याची गरज आहे.

 आपल्याकडे नृत्य-गायक, मादक पदार्थ, लंपट, गुंड, नेपोट्स-वर्णद्वेषी आणि दुष्ट देशद्रोह्यांना अपमानित करण्याची प्रवृत्ती विकसित करावी लागेल आणि सामाजिक, आर्थिक आणि राजकीय बहिष्कार टाकावा लागेल. आपल्या देशाच्या विकासात या लोकांचे योगदान काय आहे हे तुम्हीच ठरवा.

 जर आपण हे करू शकलो तर ठीक आहे, अन्यथा देशाचे पतन देखील निश्चित आहे. आमची मुलं मूर्खांसारखी त्याची मूर्ती करत आहेत.

                             

                               - वैशाली साबळे

                                नळकुंड (बुलडाणा)